Ouders in therapie zinvol?

Fig. Wat kinderen ontvangen van hun ouders

Ouders in therapie… Misschien herken je het wel, je hoort je kind iets vertellen, of je ziet het iets doen en denkt ‘hé, dat is precies zoals ik dat doe of zeg’. Dit laatste het ‘doen zoals ik’ is de aanleiding voor dit stuk. Onze kinderen imiteren ons en leren van ons, echter niet alleen de goede dingen. Net zoals wij van onze ouders geleerd hebben en ook dingen ‘doen zoals zij’.
Hoewel we het waarschijnlijk niet willen, we dragen ook de beperkingen over die we hebben meegekregen uit onze eigen historie en opvoeding. Denk aan onze eigen beperkingen zoals onze soms inadequate gedachten of gedrag. Dit artikel biedt hiertoe een korte verkenning.

Overdracht
Het is praktisch dat we -wat wij kennen en kunnen- overdragen op onze kinderen. Dat is naast praktisch ook fijn want daardoor bereiden wij ze voor op hun functioneren als sociale wezens in onze maatschappij. Het is echter ook pijnlijk om te zien hoe onze ‘onverwerkte trauma’s, gemis of tegenslagen’ uit onze eigen kindertijd (onbewust) kunnen worden doorgegeven. Een onzekere* ouder geeft vrijwel automatisch zijn onzekerheid door aan zijn kind. Doordat hij er zelf niet mee kan omgaan, krijgt zijn kind geen helpend voorbeeld. Je kunt stellen dat niet verwerkt oud zeer of beperkte vaardigheden doorwerken in wat we doen en zo dient als voorbeeld. Onze beperkingen -naast al het goede- dragen wij zo (onbewust) mede over op onze kinderen.

Geruststellend
Gelukkig hebben kinderen veelal ook andere voorbeelden of rolmodellen in hun opgroeiende bestaan, zoals een 2e ouder, grootouders en of huisvrienden en familie. Het is geruststellend dat niet enkel het ‘onverwerkte’ van de ene ouder wordt overgedragen. Beide ouders dragen naar beste weten, veelal het beste in zich over op hun kinderen. Dat mag een geruststellend gegeven zijn. Ook is het zo dat we heus onze beperkingen kunnen en mogen hebben. Met bewustzijn van onze beperkingen kunnen we hier echter anders -mee omgaan- en dat is waar dit artikel zich op richt.

Rol van therapie
Het besef dat wij onze beperkingen ook kunnen doorgeven aan onze kinderen, kan als ingang dienen voor therapie. Doordat wij op die manier aan de slag gaan met onze beperkingen, zullen deze zich aanpassen aan een vrijere benadering. Hoe vrijer onze benadering wordt, hoe meer onze kinderen die souplesse waarnemen en deze eveneens kunnen overnemen.
Therapie is al lang niet meer enkel voor mensen met een afwijking (of stoornis). Therapie biedt een prachtig instrument voor ontwikkeling van je vaardigheden en zo mede je persoonlijkheid. Zicht op je gedrag, oorzaken van je gedrag, losmaken van automatische inadequate gedragingen en gedachtes (blokkades), is behulpzaam voor je zelf en dus ook voor je kinderen.

Ontwikkeling
Dit artikel poogt enkel een bijdrage te leveren aan de ontwikkeling van onszelf en zo ook aan onze kinderen. Een ouder die zijn beperkingen onder ogen ziet en er gericht mee omgaat, biedt een prachtig voorbeeld voor zijn kind. Een ouder die zijn beperkingen (onbewust) verstopt, ontkent of er voornamelijk onder lijdt, biedt het kind al snel ongemak, beperking en vraagtekens in zijn ontwikkeling op dat vlak voor de toekomst.

*Beperkingen zoals: rigide, negatief, onzeker, wantrouwen, ongeduld, grenzeloos, grensoverschrijdend, teruggetrokken, geremd, opgeblazen, gevoelloos.

Karel van Nimwegen is werkzaam als Gestalt-, Psychosociaal therapeut en Coach bij hartsupport.nl en loopbaansupport.nl. De artikelen in de -blog/White paper- brengen veelal een beperkte doch zinvol geachte en of uitdagende toelichting van bepaalde psychosociale onderwerpen onder de aandacht, waarbij de therapie en/of coaching perspectief kan bieden. Feedback is welkom.